No Panik

No Panik

İstanbul'dan bir gazeteci, yazı dizisi hazırlamak için Diyarbakır'a gelir. Suriçinde tarihi turistik bir lokantaya oturur, garsonu çağırır. Bir acılı Adana ister.
Garson,
-"Başım gözüm üstüne Abe" der...
ve döner ocaktaki ustaya,
-"Yap Abeme bi isotli" diye bagirir.
Müşteri bir an durur,
-"Garson Bey! Acılı istedim, isot nedir bilmem, ondan degil"
Garson, müşterinin bu cehaletini yüzüne vurmak istemeyen vakur bir tavırla, önce müşterisini şöyle bir süzer, sonra başını eğerek havalı havalı konuşur,
-"Kontrol edesen, temam, no panic, ayni pohtir Abe, merak etmeyesen"

İste Vereğ

İste Vereğ

Erzurum - Atatürk Üniversitesini kazanan bir İstanbullu öğrenci, kaydını yapar, birkaç arkadaş evlerini tutarlar. Artık yemekleri sırayla yapacaklardır. Artık evleri olduğuna göre dışarda yemek yemenin, paraları bitirmenin alemi yoktur. Öğrencilerden birisi evde yemek yaparken diğeri eksikleri almak için evlerine yakın bakkala gider.
Bakkala,
-"Pardon bakarmısınız rica etsem şurdan iki ekmek alabilirmiyim?" demiş.

Erzurumlu bakkalcı daha önce karşılaşmadığı bu nezaketi anlamlandıramaz ve Erzurum şivesiyle şöyle der,
-"Ne yalvarisan gardaş iste verağ..!"